
آهنرباها اشیایی هستند که ما در زندگی روزمره خود از آنها استفاده می کنیم. انتخاب نوع مگنت مورد نیاز، بسته به کاربردی که مد نظر ماست دارد. قوی ترین آهنربا و بنابراین خطرناکترین آهنربا، آهنربای نئودیمیم است. اگر این نوع آهنربای دائمی ابعاد بزرگی داشته باشد، به دلیل میدان مغناطیسی زیاد آن ممکن است خطرات و حوادث جدی ای به همراه داشته باشد.
همان طور که می دانیم در زندگی روزمره آهنرباها مواد دیگر مانند آلومینیوم و طلا را جذب می کنند، هنگام استفاده از آهنرباها باید مراقب باشیم و در مورد آهنرباهای بزرگ، آنها را به درستی نگهداری کنیم تا سلامت اطرافیان و همچنین اشیاء و اجسام به خطر نیفتد.
هنگام برخورد با آهنرباهایی با قدرت مغناطیسی بالا، باید چندین عامل را در نظر بگیریم مانند:
زیرا اکثر آهنرباها از نیکل یا عناصر خاکی کمیاب ساخته شده اند و ممکن است برای کودکان حساسیت داشته باشند. از سوی دیگر، هنگام برخورد کودک با آهنرباهای کوچک، ممکن است آنها را ببلعند و عوارض کشنده ای برای آن ها ایجاد شود.
آهنربا می تواند باعث ایجاد تغییر در عملکرد پیس میکرها و دفیبریلاتورها شود، بسیاری از مردم از این خاصیت بی اطلاع هستند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

آهنرباهای عناصر خاکی کمیاب - به ویژه انواع نئودیمیوم-آهن-بور (NdFeB) - برای فناوری هایی که تمدن مدرن را تعریف می کنند، ضروری هستند. از وسایل نقلیه الکتریکی (EVs) و توربین های بادی گرفته تا تلفن های هوشمند، تصویربرداری پزشکی و سیستم های دفاعی، این آهنرباهای با کارایی بالا، انرژی الکتریکی را با راندمان بی نظیری به حرکت تبدیل می کنند.

اگر دو آهنربای قوی (خصوصاً نئودیمیوم) به هم چسبیدهاند، با روشهای امن مثل «سُر دادن جانبی» و «استفاده از فاصلهدهنده غیرمغناطیسی» میتوانید بدون آسیب و خطر آنها را جدا کنید.

کاهش قدرت آهنربا چگونه رخ میدهد؟ نقش دما (دمای کوری)، سایش و شکستگی، خوردگی، میدان مغناطیسی مخالف و زمان را بررسی میکنیم و راههای پیشگیری را میگوییم.

برش آهنربای فریت به دلیل شکنندگی و حساسیت بالا معمولاً توصیه نمیشود، زیرا میتواند باعث کاهش یا از بین رفتن خاصیت مغناطیسی شود. در صورت ضرورت، تنها با ابزارهای تخصصی و رعایت نکات ایمنی میتوان این کار را انجام داد. در بیشتر موارد، بهترین راهکار انتخاب و خرید آهنربا با ابعاد مناسب از ابتدا است.

فلزات خاکی کمیاب (Rare Earth Elements یا REEs) گروهی از ۱۷ عنصر شیمیایی (مانند نئودیمیوم، پرازئودیمیوم، دیسپروزیوم، سریم و لانتانیم) هستند که علیرغم نامشان، در پوسته زمین نسبتاً فراواناند، اما استخراج و فرآوری آنها دشوار و پرهزینه است. این عناصر نقش کلیدی در فناوریهای مدرن دارند و تقاضا برای آنها در سالهای اخیر به شدت افزایش یافته است.