جداکنندهمغناطیسی شبکهای (سپراتور)
جداکننده مغناطیسی شبکهای یا سپراتور شبکهای برای جذب براده، گرد آهن و ناخالصیهای فرومغناطیسی از جریان مواد استفاده میشود. در این تجهیز، مجموعهای از میلههای مغناطیسی داخل یک قاب قرار میگیرند تا مواد هنگام عبور از شبکه، از نزدیکی چند سطح مغناطیسی عبور کنند.
این ساختار نسبت به نصب یک میله منفرد، سطح تماس گستردهتری ایجاد میکند و میتوان آن را متناسب با ابعاد قیف، سیلو، کانال و مسیر انتقال ساخت. سپراتورهای شبکهای در انواع فریتی یا نئودیمیومی و بهصورت یکردیفه یا دوردیفه قابل طراحی هستند.
انتخاب قویترین یا متراکمترین شبکه همیشه بهترین راهحل نیست. سپراتور باید ضمن جذب مناسب آلودگی، اجازه دهد مواد با کمترین تجمع و اختلال از مسیر عبور کنند.
با ورود مواد به شبکه، جریان در اطراف میلهها تقسیم میشود. ذرات دارای خاصیت فرومغناطیسی در محدوده میدان به سطح میله جذب میشوند و مواد اصلی از مسیر عبور میکنند.
عملکرد واقعی جداکننده به قدرت و شدت میدان، اندازه آلودگی، فاصله ذرات از میله، سرعت جریان و نحوه توزیع مواد بستگی دارد. اگر مواد فقط از یک قسمت شبکه عبور کنند یا از کنار قاب راه فرار داشته باشند، بخشی از آلودگی جذب نخواهد شد.
فاصله بسیار زیاد میان میلهها احتمال عبور ذرات را افزایش میدهد. فاصله بیش از حد کم نیز ممکن است در مواد چسبنده، مرطوب یا کلوخهای باعث انباشتگی و محدودشدن جریان شود.
اجزای اصلی این محصول شامل میلههای مغناطیسی، قاب نگهدارنده، اتصالات و بخشهای لازم برای نصب یا خارجکردن شبکه هستند. طراحی قاب باید با شکل و ابعاد دهانه هماهنگ باشد.
قابها میتوانند گرد، مربع یا مستطیل ساخته شوند. تعداد و فاصله میلهها نیز بر اساس ظرفیت خط، دانهبندی مواد، حساسیت فرایند و فضای موجود تعیین میشود.
مشخصات دو انتهای میله یا کلهگی آن به روش اتصال به قاب بستگی دارد. در زمان طراحی باید وزن مجموعه، دسترسی اپراتور، فضای بیرونآوردن شبکه و روش نظافت نیز در نظر گرفته شوند.
سپراتور فریتی یا نئودیمیومی؟
شبکه فریتی راهکاری اقتصادی برای بسیاری از کاربردهای عمومی و جذب قطعات آهنی درشتتر است. انتخاب آن باید با توجه به قدرت مورد نیاز، فاصله کاری و دمای محیط انجام شود.
شبکه نئودیمیومی در حجم فشرده میدان قویتری ایجاد میکند و برای خطوطی که جذب ذرات کوچکتر اهمیت دارد، گزینه مناسبی برای بررسی است. محدودیت دمایی گرید نئودیمیوم باید پیش از سفارش مشخص شود.
تصمیم میان این دو مدل نباید فقط بر اساس قیمت یا گوس باشد. اندازه آلودگی، دبی، دما، فاصله مواد از میلهها، دفعات نظافت و حساسیت محصول نهایی همگی باید بررسی شوند.
سپراتور یکردیفه از یک لایه میله مغناطیسی تشکیل میشود. این مدل فضای کمتری اشغال میکند، دسترسی سادهتری برای نظافت دارد و برای خطوط دارای محدودیت ارتفاع یا آلودگی کنترلشده مناسب است.
در سپراتور دوردیفه، دو ردیف میله در مسیر مواد قرار میگیرند. میلههای ردیف دوم را میتوان نسبت به ردیف اول جابهجا چید تا موادی که از فاصله میان میلههای ابتدایی عبور کردهاند، به سطح مغناطیسی دیگری نزدیک شوند.
مدل دوردیفه فرصت بیشتری برای جذب ایجاد میکند، اما فضای بیشتری اشغال کرده و ممکن است به نظافت مکررتر نیاز داشته باشد. نوع ماده و احتمال گیر کردن مواد نیز باید در انتخاب تعداد ردیفها بررسی شود.
در صنایع غذایی، سپراتور شبکهای در مسیر آرد، شکر، غلات، شیرخشک و سایر مواد اولیه نصب میشود تا ذرات آهنی احتمالی را جذب کند.
در صنعت پلاستیک، این شبکه پیش از اکسترودر، آسیاب یا دستگاه تزریق قرار میگیرد تا برادههای موجود در مواد بازیافتی، گرانول و پودر را جمعآوری کند.
صنایع شیمیایی از سپراتور برای رزین، رنگدانه و مواد پودری استفاده میکنند. در صنایع سرامیک و معدن نیز میتوان آن را در مسیر سیلیس، لعاب، پودر و دوغاب قرار داد.
در انتقال غلات، شبکه داخل مسیر ورود دانه به سیلو نصب میشود. این تجهیز همچنین میتواند پیش از پمپ، شیر، یاتاقان، آسیاب و ماشینآلات بستهبندی قرار گیرد تا ریسک ورود قطعات آهنی کاهش یابد.
برای طراحی سپراتور باید مشخص شود که ماده خشک، مرطوب، روان، چسبنده یا کلوخهای است. دانهبندی، چگالی و حجم عبور در ساعت نیز بر تعداد و فاصله میلهها اثر دارند.
برای مواد مایع یا نیمهمایع، ویسکوزیته، فشار و سرعت جریان باید بررسی شوند. طراحی مناسب یک پودر روان ممکن است برای دوغاب غلیظ نتیجه یکسانی نداشته باشد.
اندازه و مقدار آلودگی آهنی، دمای عملیاتی، ساعات کار خط و محدودیت افت جریان از دیگر اطلاعات ضروری هستند. اگر شبکه همراه با فیلتر توری یا کارتریج استفاده میشود، ترتیب نصب باید به شکلی باشد که بار مراحل بعدی کاهش یابد.
سپراتور باید در محلی نصب شود که مواد در تمام سطح آن توزیع شوند. آببندی مناسب اطراف قاب مانع عبور مواد از کنار شبکه میشود. همچنین باید فضای کافی برای خارجکردن، بازرسی و تمیزکاری وجود داشته باشد.
در مسیرهای ثقلی، شبکه میتواند بدون نیاز به مصرف برق آلودگیهای آهنی را جذب کند. بااینحال، ظرفیت عبور و احتمال پلزدن باید پیش از ساخت بررسی شوند.
انباشت براده روی میلهها بهتدریج سطح آزاد جذب را کاهش میدهد. بنابراین تمیزکاری منظم بخش اصلی نگهداری شبکه است.
پس از توقف ایمن دستگاه، ذرات با دستکش و ابزار مناسب جمعآوری میشوند. هنگام سرویس باید سطح میلهها از نظر خراش، خوردگی، فرورفتگی و بازشدن اتصالات بررسی شود.
ثبت مقدار آلودگی جمعآوریشده میتواند اطلاعات مفیدی درباره وضعیت فرایند و فرسایش تجهیزات بالادست ارائه دهد. افزایش ناگهانی برادهها ممکن است نشانه بروز مشکل در یکی از دستگاههای قبلی خط باشد.
برای سفارش سپراتور شبکهای، اطلاعات مربوط به نوع ماده، دما، ابعاد دهانه، میزان آلودگی، محدودیت فضا و روش نظافت را در اختیار تهران مگنت قرار دهید تا نوع آهنربا، تعداد ردیفها و طراحی مناسب بررسی شود.
جداکننده مغناطیسی از یک آهنربای قدرتمند تشکیل شده است که از سقف معلق و یا در مکانی جاگذاری شده است. مواد را میتوان از روی یک میز که بر روی سپراتور مغناطیسی قرار دارد عبور داد، در حالی که جداکنندههای مغناطیسی معلق اغلب از جایی آویزان میشوند تا ناخالصیها از زیر آن رد شوند. جداکنندههای مغناطیسی میتوانند استوانههایی باشند که مواد از روی آنها عبور میکنند. مادهای که جداکننده مغناطیسی آن را تصفیه میکند میتواند به شکل قطعات، محصول نهایی یا حتی یک فلز مایع باشد.
جداکنندههای مغناطیسی در صنایع مختلفی مثل صنایع غذایی و دارویی، ضایعات و بازیافت، معادن، صنایع شیمیایی، صنایع پلاستیک و ... مورد استفاده قرار میگیرند.
بله. سپراتورها در ابعاد و اشکال مختف (مثل مستطیلی و دایرهای شکل) قابل تولیدند. همچنین با توجه به حجم بار و سایز دانهها، امکان ساخت با ابعاد شبکه مختلف و با ردیفهای مختلف( یک ردیفه، دوردیفه و ...) نیز وجود دارد.
بله. سپراتورها هم با آهنرباهای نئودیمیومی قابل تولیدند هم با آهنرباهای سرامیکی. آهنربای نئودیمیومی که به سوپرمگنت معروفاند بسیار قویتر از آهنربای فریتیاند. از سپراتورهای نئودیمیومی معمولا در صنایع حساس مانند صنایع غذایی استفاده میشود درحالی که از سپراتورهای سرامیکی در صنایع غیرحساستر مثل بازیافت پلاستیک استفاده میشود.
