بازدارندگی: شدت میدان مغناطیسی اجباری (Hc) بیانگر قدرت میدان مغناطیسی مورد نیاز برای مغناطیسزدایی کامل یک آهنربا است که از قبل به چگالی شار اشباع آن شارژ شده است.
مغناطیس زدایی به این معنی است که شار کل یا چگالی شار محلی صفر شود. این زمانی اتفاق می افتد که یک آهنربای دائمی در یک میدان مغناطیسی پلاریزه ی معکوس با نیروی Hc باشد. اگر آهنربا در معرض میدان مخالف قرار گیرد، بسته به نیروی بازدارندگی آن می تواند مغناطش خود را حفظ کند. به طور کلی هر چه Hc آهنربا بیشتر باشد، آهنربا بهتر می تواند مغناطش خود را حفظ کند.
تمام میدان های مغناطیسی با واحد A/m (آمپر بر متر) اندازه گیری می شوند. گاهی اوقات، ممکن است واحد اندازه گیری Oe (Oersted) نیز به چشمتان بخورد. هر 1 Oe تقریباً برابر با A / m 80 است.
شما می توانید بازدارندگی مغناطیسی را با دستگاهی به نام coercimeter اندازه گیری کنید. این دستگاه قطبش القایی را در یک سیم پیچ متحرک به عنوان تابعی از قدرت میدان مغناطیسی خارجی اندازه گیری می کند. برای اندازه گیری نیروی بازدارندگی الکتریکی، الکترودهای جامد به صورت بخار در آرایش خازن صفحه ای روی ماده ای که قرار است اندازه گیری شود، رسوب می کنند.
به کمک جریان شارژ مجدد و ولتاژ اندازه گیری شده، می توان بار روی صفحه و شدت میدان الکتریکی و جابجایی الکتریکی را اندازه گیری کرد.
مواد مختلف دارای بازدارندگی متفاوتی هستند که بر حسب A/m اندازه گیری می شود، مثلا Hc آهن از نظر فنی 10 تا 200 A/m، نیکل (50٪ نیکل) 3 تا 16 و نئودیمیم 2x106 است. ملاحظه می کنید Hc مواد چقدر با هم تفاوت دارد.
اندازه گیری بازدارندگی به ویژه در آزمایش غیرمخرب مواد فرومغناطیسی و موادی مانند آهن یا فولاد به عنوان مصالح ساختمانی کاربرد دارد. در اینجا بررسی و دانستن خواص ریزساختاری، هرگونه عملیات حرارتی یا حتی تغییر شکل های پلاستیکی قبلی بسیار مهم است. سختی مکانیکی در اینجا با بازدارندگی یعنی سختی مغناطیسی مطابقت دارد.
مقادیر تعیین شده Hc مواد فرومغناطیسی در برخی موارد با ترکیب مشابه یا حتی یکسان متفاوت است. مقدار Hc نه تنها به ترکیب، بلکه به عواملی مانند ساختار و اندازه کریستالی، فازهای مخلوطی که در آلیاژ رخ می دهند و حالت تنش پسماند نیز بستگی دارد. حالت تنش پسماند توضیح می دهد که آیا یک ماده سخت شده، سرد کار شده یا آنیل شده است.
اگر مواد فرومغناطیسی در معرض یک میدان مغناطیسی قرار گیرند، یک مغناطیس پسماند حتی پس از حذف میدان مغناطیسی باقی می ماند. به این مغناطیس باقی مانده، پسماند ماندگاری گفته می شود.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.
آهنرباهای عناصر کمیاب مانند نئودیمیوم (NdFeB) و ساماریوم کبالت (SmCo) به دلیل قدرت مغناطیسی بالا و عملکرد قابل اعتماد، در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، چسباندن این آهنرباهای قدرتمند به سطوح مختلف نیازمند انتخاب صحیح چسب، آمادهسازی مناسب سطح و توجه به عواملی مانند مقاومت حرارتی، شرایط محیطی و میزان بار وارد شده است. در این مقاله، بهترین روشهای چسباندن آهنرباهای عناصر کمیاب، انواع چسبهای مناسب شامل اپوکسی، سیانواکریلات، چسبهای ساختاری دو جزئی و پلییورتان، همچنین نکات مهم برای ایجاد اتصالی محکم و بادوام بررسی میشود. انتخاب روش مناسب اتصال میتواند عمر مفید آهنربا و عملکرد آن را در کاربردهای صنعتی و تخصصی افزایش دهد.
آهنربا چگونه کار میکند؟ با ساختار اتم، نقش الکترونها، حوزههای مغناطیسی و انواع آهنرباهای نئودیمیومی، فریتی، آلنیکو و ساماریوم کبالت آشنا شوید.
گشتاور مغناطیسی یکی از مهمترین شاخصهایی است که برای بررسی و تأیید کیفیت آهنربا استفاده میشود. این ویژگی، معیاری برای سنجش توان کلی مغناطیسی آهنربا است و در صنعت آهنربا، کنترل کیفیت و تولید قطعات مغناطیسی کاربرد زیادی دارد.
آهنربا چگونه کار میکند؟ در این مقاله با نحوه عملکرد آهنربای دائمی، گرید نئودیمیوم، قدرت آهنربا، افزایش کشش و عوامل کاهش عمر آن آشنا شوید.
آهنرباها همهی فلزات را جذب نمیکنند. فقط برخی فلزات مانند آهن، نیکل، کبالت و بسیاری از آلیاژهای آهنی مانند فولاد، جذب قوی نسبت به آهنربا دارند. در مقابل، فلزاتی مانند آلومینیوم، مس، طلا، نقره و سرب معمولاً جذب آهنربا نمیشوند.
